Strona poświęcona pomocy choremu Maciejowi Reisch
   Apel Jak możesz pomóc Tego potrzebuję Newsy Dokumentacja Plakaty Forum Filmiki24 Kwiecień 2014 23:15:33   
 Tłumacz strony
 Nawigacja






















 Księga Gości
 Podziękowanie...





 Globus
 Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
 Zeskanuj QR Code
Proszę kliknij, powiększ oraz zeskanuj kod graficzny QR Code (info o stronie) telefonem lub tabletem
  Podstawy oddychania u dzieci z rdzeniowym zanikiem mięśni
Warto wiedzieć

PODSTAWY OPIEKI ODDECHOWEJ U DZIECI
Z RDZENIOWYM ZANIKIEM MIĘŚNI (RZM)

Co to jest opieka oddechowa?

Opieka oddechowa dotyczy zdrowia, funkcjonowania i wydolności układu oddechowego. Pulmonologia to dziedzina medycyny zajmująca się chorobami płuc i dróg oddechowych. W niektórych krajach ta dyscyplina nauki nazywana jest medycyną klatki piersiowej lub medycyną oddechu. Pulmonolog to specjalista chorób płuc, który zajmuje się osobami mającymi problemy z układem oddechowym. Pediatra pulmonolog zajmuje się w szczególności dziećmi z problemami oddechowymi.

Dlaczego opieka oddechowa jest tak ważna u dzieci chorych na rdzeniowy zanik mięśni?

Zaburzenia oddechowe są głównym problemem medycznym u dzieci z RZM. Są one dominującą przyczyną śmierci dzieci chorych na rdzeniowy zanik mięśni typu I oraz typu II. Z tego powodu kluczową rolę w poprawie jakości życia oraz przeżywalności dzieci z RZM odgrywa opieka oddechowa.Jako rodzic, powinieneś bardzo uważnie obserwować problemy oddechowe u swojego dziecka oraz omawiać je ze swoimi lekarzami, w tym z pulmonologiem. Każde dziecko ma indywidualnie ustalane cele opieki oddechowej.

Jak oddycha zdrowy człowiek?

Ludzie oddychają używając dwóch podstawowych grup mięśniowych: przepony oraz mięśni międzyżebrowych.

Mięśnie międzyżebrowe to mięśnie, które znajdują się pomiędzy żebrami. Pomagają one klatce piersiowej rozszerzyć się a wówczas płuca napełniają się powietrzem – jest to wdech. Przepona to mięsień zlokalizowany w dolnej części klatki piersiowej, który pomaga rozszerzyć się klatce piersiowej w dół, co również ułatwia napełnienie się płuc powietrzem w czasie wdechu.

W czasie normalnego oddychania przepona oraz mięśnie międzyżebrowe pracują razem. Przy wdechu mięśnie te rozszerzają klatkę piersiową i umożliwiają napełnienie się płuc powietrzem. Tlen zawarty w powietrzu docierającym do płuc jest następnie rozprowadzany po całym organizmie przez układ krążenia.W czasie wykonywania wydechu z płuc do powietrza uwalniany jest dwutlenek węgla zawarty w powietrzu wydechowym.

Jak oddychają osoby chore na rdzeniowy zanik mięśni?

Oddech brzuszny

Zupełnie inaczej niż zdrowi ludzie oddychają dzieci chore na rdzeniowy zanik mięsni. Ich mięsnie międzyżebrowe są bardzo słabe. Przepona jest silniejsza i dlatego to ona jest głównym mięśniem używanym podczas oddychania. Ze względu na słabe mięśnie międzyżebrowe, klatka piersiowa nie rozszerza się na zewnątrz. Silna przepona pociąga klatkę piersiową w dół, a to powoduje tzw. „oddychanie żołądkowe” (brzuszne) - w czasie wdechu rozszerza się żołądek zamiast klatki piersiowej

Klatka piersiowa dzwonowata

Dzieci chore na rdzeniowy zanik mięśni mogą mieć dzwonowatą klatkę piersiową. Taka klatka piersiowa jest szersza na dole niż u góry. Zmiana jej kształtu jest osłabieniem mięśni międzyżebrowych, które nie pomagają unosić i rozszerzać górnej części klatki piersiową podczas oddychania, a silna przepona ciągnie klatkę piersiową w dół.

Klatka piersiowa zapadnięta lub lejkowata

U dzieci chorych na RZM może również wystąpić klatka piersiowa lejkowata ( pectus excavatum), czyli taka, w której mostek (środkowa część klatki piersiowej), jest zapadnięty. Taki typ klatki piersiowej powstaje, ponieważ silna przepona w czasie skurczu pociąga w dół klatkę piersiową, mostek, powodując zapadanie się środkowej części klatki piersiowej.

Jakie są najczęstsze problemy oddechowe u dzieci z RZM?

Normalnie silne mięśnie oddechowe klatki piersiowej pozwalają na ruch powietrza do i z płuc, co umożliwia pobieranie tlenu i wydalanie dwutlenku węgla. Dla dzieci z RZM ze słabymi mięśniami w górnej części klatki piersiowej oddychanie jest o wiele trudniejsze i dlatego mogą pojawić się liczne problemy oddechowe tj. niedorozwój płuc, nieefektywny kaszel, podatność na zakażenia w tym infekcje wirusowe, zapalenia płuc, problemy z połykaniem i krztuszenie się, zaburzenia snu z hipowentylacją.

Niedorozwój płuc

Kiedy dzieci rosną ich płuca powinny również rosnąć i rozwijać się. U dzieci z RZM słabe mięśnie międzyżebrowe nie pomagają płucom rozwijać się prawidłowo; płuca nie osiągają normalnych rozmiarów, a mięsnie klatki piersiowej nie stają się tak silne jak powinny być.

Nieefektywny kaszel

Podczas przeziębienia, grypy, czy innych infekcji wirusowych, bardzo często wzrasta ilość śluzowej wydzieliny w drogach oddechowych. Efektywny odruch kaszlu ułatwia ewakuację tej wydzieliny i zapobiega wystąpieniu niedrożności dróg oddechowych.

Dzieci z RZM nie mają wystarczająco silnych mięśni i ich kaszel jest mało efektywny. Przy słabym kaszlu wydzielina pozostaje w drogach oddechowych i upośledza oddychanie. Kiedy drogi oddechowe zostają zatkane wydzieliną, niektóre obszary płuc mogą się zapaść, i występuje wówczas tzw. niedodma płuc (atelectasis) Może wówczas dojść do spadku saturacji hemoglobiny tlenem, czyli spadku ilość tlenu we krwi.

Ryzyko infekcji i zapalenia płuc

Bez silnego, efektywnego kaszlu wydzielina, która powstaje podczas grypy, czy przeziębienia, zatrzymuje się w drogach oddechowych i stanowi bardzo dobrą pożywkę dla bakterii, co może prowadzić do rozwoju pneumonii. Pneumonia to infekcja, zapalenie płuc spowodowane przez bakterie lub wirusy. U dzieci z RZM pneumonia może rozwinąć się na różne sposoby:

  • poprzez infekcję górnych dróg oddechowych, która rozszerza się na dolne drogi oddechowe, płuca,

  • poprzez zaaspirowanie jedzenia lub treści żołądkowej do płuc, gdy dziecko zakrztusi się.

Wirusowe infekcje układu oddechowego (wirus RSV).

Infekcje wirusowe dróg oddechowych mogą mieć przebieg zagrażający życiu. Zakażenie wirusem RSV swoimi objawami może przypominać zwykłe przeziębienie i dla zdrowych dzieci nie jest ono niczym więcej niż „ciężkim przeziębieniem”. Jednak dla dzieci z RZM jego przebieg może być bardzo ciężki powodujący zaburzenia oddechowe, nawet z koniecznością hospitalizacji.

Podobnie jak w przypadku przeziębienia, wirus RSV jest wysoce zaraźliwy i najczęściej do zakażeń dochodzi późną jesienią i zimą. Rozprzestrzenia się on bardzo łatwo od jednej osoby do drugiej poprzez dotyk zarażonych przedmiotów takich chociażby jak zabawki.

Istnieje preparat w postaci iniekcji (zastrzyku), który może zmniejszyć ryzyko zakażenia RSV, jednak jest on stosowany tylko w przypadku nielicznych dzieci, u których występuje bardzo wysokie ryzyko hospitalizacji.

Jako rodzic dziecka z RZM możesz starać się zapobiegać przeziębieniom, grypie i innym infekcjom wirusowym układu oddechowego, w tym RSV, poprzez zdroworozsądkowe przyzwyczajenia tj. mycie rąk przez wszystkich domowników, izolowanie chorego rodzeństwa z dala od dziecka z RZM oraz unikając zatłoczonych, publicznych miejsc w czasie trwania sezonu grypy i przeziębienia.

Problemy z połykaniem, krztuszenie się.

U dzieci z RZM często rozwijają się problemy z połykaniem. W czasie jedzenia pokarm może zostać zaaspirowany do płuc, co może być przyczyną zachłystowego zapalenia płuc. W dodatku u wielu dzieci z RZM występuje refluks żołądkowo-przełykowy (GERD tzw. refluks kwaśny)- treść żołądkowa zawierająca kwaśny sok żołądkowy, cofa się z żołądka do przełyku, a czasem nawet do ust. Objawia się on m.in. zgagą, czyli uczuciem pieczenia rozciągającym się od żołądka lub dolnej części klatki piersiowej aż do szyi. Słaby odruch połykania związany z osłabieniem mięśniowym może w czasie oddychania doprowadzić do aspiracji do płuc cofającego się z żołądka pokarmu, płynu. Pokarm i inne ciała obce, które znajdą się w płucach mogą spowodować zapalenie płuc. Jeśli jest ono spowodowane zaaspirowanymi w czasie oddychania pokarmami lub płynami to jest to tzw. zachłystowe zapalenie płuc.

Zaburzenia snu, hipowentylacja

U osób zdrowych podczas snu mięśnie, łącznie z mięśniami oddechowymi, odpoczywają. U dzieci z RZM odpoczynek mięśni oddechowych w czasie snu może wiązać się z hipowentylacją. Hipowentylacja oznacza zbyt płytkie lub zbyt wolne oddychanie. W czasie wdechu do płuc nie dostaje się wystarczającej ilości tlenu i/lub w czasie wydechu wydalana jest zbyt mała w stosunku do potrzeb organizmu ilość dwutlenku węgla. Hipowentylacja w czasie snu jest często jednym z pierwszych objawów zaburzeń oddechowych u dzieci z RZM.

 

  1. OCENA I MONITORING

Dzieci z RZM wymagają regularnych wizyt lekarskich średnio co 3 - 6 miesięcy, w celu obserwacji i oceny wydolności oddechowej. Dzieci chorujące na rdzeniowy zanik mięśni typu III mogą zgłaszać się na wizyty trochę rzadziej. Poniższe wytyczne są przygotowane wg możliwości funkcjonalnych chorych na RZM: pacjenci leżący, siadający, chodzący.

U pacjenta leżącego należy regularnie oceniać:

  • wydolność kaszlu,

  • gazometrię, w tym wysycenie krwi tlenem, czyli saturację

  • deformacje klatki piersiowej,

  • oddech podczas snu, obecność bezdechów sennych w badaniu polisomnograficznym,

  • połykanie,

  • pojawienie się nowych albo niewyjaśnionych problemów oddechowych,

  • zalecany jest rentgen klatki piersiowej.

 

Pacjent siadający powinien być monitorowany pod względem:

  • wydolności kaszlu,

  • deformacji klatki piersiowej,

  • obecności bezdechów sennych w badaniu polisomnograficznym,

  • skoliozy.

Pacjent chodzący powinien być badany okresowo z oceną:

- efektywności kaszlu,
- wydolności oddechowej w spirometrii (badanie pojemności płuc),
- inne badania w zależności od objawów klinicznych.

Wszystkie dzieci z RZM powinny być regularnie szczepione, odpowiednio odżywiane i nawadniane oraz obserwowane w kierunku obecności refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD).

Dodatkowe informacje, wytyczne dotyczące immunizacji i szczepień znajdują się na stronie internetowej Amerykańskiej Akademii Pediatrii www.aap.org.(zalecenia amerykańskie). Przedyskutuj ze swoim lekarzem stosowanie leków oraz metod, które dają szansę na zmniejszenie ryzyka wystąpienia przeziębienia, zachorowania na grypę i inne infekcje układu oddechowego w tym infekcję RSV. Patrz również punkt dotyczący postępowania w czasie infekcji.

  1. ĆWICZENIA ODDECHOWE WSPOMAGAJĄCE ROZWÓJ PŁUC

Ćwiczenia oddechowe, najczęściej wykonywane w domu, mogą pomóc dzieciom z RZM w rozwoju ich płuc oraz mogą poprawiać ich wydolność oddechową – poprawiając zdolność wykonania głębokiego wdechu.

Resuscytator (maska nosowo-twarzowa z workiem samorozprężającym) może być pomocny w oddychaniu. Maska twarzowa trzymana jest nad nosem i ustami dziecka. Ściśnięcie worka samorozprężającego w czasie, gdy dziecko wykonuje wdech, powoduje wspomaganie jego wdechu, który staje się wówczas głębszy. Ćwiczenie należy powtarzać kilka razy, przez kilka minut.

Asystor kaszlu (kaflator) to urządzenie, które może wspomagać wdech i wydech. Maszyna wtłacza do płuc powietrze, a następnie wysysa je przy nastawionych ciśnieniach. Aby wspomagać rozwój płuc, należy nastawić kaflator w tryb „tylko wdech”, poprzez ustawienie czasu wydechu na „0”. Maska znajduje się nad nosem i ustami dziecka. Maszyna pogłębi wdech dziecka stosując nastawione ciśnienie wdechowe.

  1. KASZEL I OCZYSZCZANIE DRÓG ODDECHOWYCH

Kaszel jest odruchem niezbędnym do usunięcia wydzieliny nosowej oraz zainhalowanych zanieczyszczeń z dróg oddechowych (oczyszczanie dróg oddechowych). Wspomaganie efektywnego kaszlu u dzieci z RZM zapobiega zapaleniom płuc i innym powikłaniom płucnym związanym z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych. Odruch kaszlu może być wspomagany przy stosowaniu kaflatora lub manualnie.

Asystor kaszlu (kaflator) może być bardzo pomocny przy wspomaganiu kaszlu
i oczyszczaniu dróg oddechowych. Urządzenie wtłacza powietrze do płuc, po czym wyciąga je pod nastawionym ciśnieniem. Dzięki temu kaszel staje się bardziej efektywny, zbliżony do kaszlu zdrowych dzieci. Typowy schemat ćwiczeń to 1 - 2 minutowe przerwy pomiędzy seriami 4 - 5 oddechów z asystorem. Kaflator można kupić u przedstawiciela handlowego ( W Polsce firma Richter Med).

Ręczne wspomaganie kaszlu – rodzic lub opiekun w czasie kaszlu delikatnie uciska w kierunku ku górze rękoma na brzuch i przeponę dziecka. To wspomaga ruch przepony ku górze i zrobić większy wydech.

Po zastosowaniu mechanicznego lub ręcznego wspomagania oddechu wydzielina powinna być odessana z ust dziecka lub może zostać połknięta. Aby poprawnie wykonywać te czynności o instrukcje i zademonstrowanie ich należy zapytać pulmonologa.

  1. USUWANIE WYDZIELINY Z DRÓG ODDECHOWYCH I PŁUC

 

Wiele dzieci z RZM podczas przeziębień ma nasilony problem z kaszlem. Nie są one w stanie efektywnie oczyszczać dróg oddechowych z zalegającej wydzieliny. Istnieje kilka metod, które pomagają uwolnić i usunąć wydzielinę z dróg oddechowych i płuc. Należą do nich: fizjoterapia klatki piersiowej (ręczna i mechaniczna), drenaż ułożeniowy wentylacja IPV (Intrapulmonary Percussive Ventilation), zastosowanie kamizelki VEST do oscylacji klatki piersiowej z dużą częstotliwością.

Fizjoterapia klatki piersiowej (ręczne lub mechaniczne oklepywanie)

jest złotym standardem. Ma ona na w celu rozluźnianie wydzieliny i łatwiejsze jej odkrztuszanie. Klatkę piersiową można oklepywać ręką lub za pomocą maski twarzowej lub palm cups Poproś swojego lekarza o opinię, czy oklepywanie jest zalecane u twojego dziecka, i jak je wykonywać. W przypadku mechanicznego oklepywania opiekun zakłada na klatkę piersiową dziecka urządzenie wywołujące wibracje, które ułatwiają rozluźnienie wydzieliny. Dzieci z zaawansowaną postacią RZM mogą wymagać fizjoterapii codziennie, inne – tylko w czasie infekcji.

Drenaż ułożeniowy polega na ułożeniu dziecka na klinie, materacu lub poduszce tak, aby głowa i klatka piersiowa były niżej niż miednica i pośladki. Siła grawitacji powoduje przesunięcie wydzieliny z dolnych dróg oddechowych do górnych, skąd można ją usunąć poprzez odessanie lub odkaszlnięcie.

Wentylacja IPV (Intrapulmonary Percussive Ventilation) pneumatyczne urządzenie generuje pozytywne ciśnienie powietrza wprowadzanego do płuc z ustawioną częstotliwością, wydając przy tym dźwięk jak ciuchcia. Dodatkowo stosowany w tym czasie lek lub roztwór soli zostaje znebulizowany (zamieniony w drobniutką mgiełkę) i wraz z wprowadzanym powietrzem jest dostarczany do płuc. Ciśnienia oraz częstotliwość wentylacji można dostosować do komfortu i indywidualnych potrzeb dziecka. Drżenia wywoływane wentylatorem powodują rozluźnienie wydzieliny w płucach, co ułatwia jej odkaszlnięcie. Wentylator IPV jest bardzo drogi i wcale nie gwarantuje lepszych rezultatów niż inne tańsze metody udrażniania dróg oddechowych.

Terapia z użyciem kamizelki VEST (oscylacja klatki piersiowej z dużą częstotliwością) - jest to kamizelka połączona z generatorem impulsów powietrza. Wywołuje ona delikatne drgania klatki piersiowej, które uwalniają wydzielinę w płucach. Kamizelka jest drogim urządzeniem i podobnie jak wentylator IPV nie gwarantuje lepszych efektów w usuwaniu wydzieliny niż inne tańsze rozwiązania.

  1. POMIAR UTLENIENIA KRWI - PULSOKSYMETRIA

Pomiar poziomu saturacji hemoglobiny SpO2 (stopień wysycenia hemoglobiny tlenem) może być wykonywany za pomocą pulsoksymetru z czujnikiem w postaci leciutkiego klipsa lub czujnikiem podobnym do plastra, którą zakłada się na palec dłoni lub stopy. Pomiar saturacji będzie pomocny w ocenie, czy drogi oddechowe są dobrze oczyszczane z wydzieliny. Jeżeli dziecko ma małą wydolność oddechową, oddycha płytko, pomiar saturacji, w okresie, kiedy dziecko czuje się dobrze może okazać się bardzo pomocny. Znane są wówczas wartości saturacji w stabilnym stanie dziecka i można je porównywać z pomiarami dokonanymi podczas choroby. Wartości saturacji 95% lub wyższe uważane są za wartości prawidłowe. Więcej informacji dotyczących pulsoksymetrii i saturacji znajdziesz w punkcie VII Opieka w czasie choroby.

  1. METODY WSPOMAGANIA ODDECHU

Nieinwazyjna wentylacja (NIV)

Nieinwazyjna oznacza, iż do ciała pacjenta nie są wprowadzane żadne urządzenia, przyrządy stanowiące element procedury oddechowej. Wszystko jest na lub obok dziecka. Nieinwazyjna wentylacja wspomaga oddech dziecka przy użyciu szczelnie przylegającej do twarzy maski obejmującej nos lub nos i usta. Maska jest połączona z maszyną, która pomaga w oddychaniu.

Inwazyjna wentylacja

Inwazyjna oznacza, że do wspomagania oddechu używany jest sprzęt, narzędzia ingerujące w ciało pacjenta. Są to: rurki intubacyjne, rurki tracheostomijne wprowadzane do tchawicy przez usta lub przez wytworzony chirurgicznie na szyi otwór. Inwazyjna wentylacja polega na mechanicznym wspomaganiu oddechu lub całkowitym jego przejęciu przez respirator, maszynę która połączona jest przewodami do rurki intubacyjnej lub tracheostomijnej. Respirator przez te rury dostarcza powietrze/tlen do płuc chorego (wdech) i tą samą drogą powietrze opuszcza płuca (wydech). Na początku inwazyjnej wentylacji stosowana jest rurka intubacyjna, która wprowadzona jest do tchawicy przez usta, a zabieg jej wprowadzenia nazywany jest intubacją. Rurka intubacyjna pozostająca w drogach oddechowych dłużej niż kilka dni, tygodni może spowodować uszkodzenia lub podrażnienia jamy ustnej i gardła.

Jeżeli stosowanie respiratorterapii jest konieczne przez dłuższy czas, lekarz może zadecydować o konieczności wykonania tracheotomii (chirurgiczne wytworzenie małego otwór na szyi prowadzącego do tchawicy), i wprowadzenia do niego rurki tracheostomijnej. Dzięki temu omija się jamę ustną i struny głosowe, a rurka jest wprowadzona bezpośrednio do tchawicy.

Wspomaganie oddechu w nocy

Dzieci z RZM typu I oraz niektóre z RZM typu II słabo oddychają w czasie snu, ich oddech jest krótki oraz płytki, mają one słabą wymianę tlenu i dwutlenku węgla (hipowentylacja). Wówczas w organizmie jest zbyt mało tlenu, a zbyt dużo dwutlenku węgla. Organizm nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować.

Aby zapobiec hipowentylacji niektóre dzieci wymagają mechanicznego wspomagania oddechu podczas snu, co pomaga również odpocząć ich mięśniom oddechowym. Jeśli dziecko jest przeziębione lub ma grypę może wymagać wspomagania oddechu również w czasie czuwania.

Dzięki poprawie wymiany tlenu i dwutlenku węgla w czasie snu, dzieci z hipowentylacją lepiej śpią, mniej się pocą w czasie snu, mniej boli je głowa, mają większy apetyt i przyrost masy ciała oraz lepszą koncentrację,

Stosuje się trzy techniki wspomagania oddechu podczas snu: BiPAP, mechaniczną wentylację oraz wentylacja z ujemnym ciśnieniem (NPV).

  • BiPAP (Bi-level Positive Airway Pressure) dwufazowa wentylacja dodatnim ciśnieniem - aparat BiPAP wytwarza dwie fazy dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (różne w fazie wdechu i wydechu), a powietrze dostarczane jest przez maskę nosową, maskę twarzową obejmującą usta i nos lub rurkę umieszczoną poniżej nosa prowadzącą do nozdrzy. Urządzenie podaje większą objętość powietrza pod wyższym ciśnieniem podczas wdechu oraz automatycznie obniża podawane ciśnienie podczas wydechu. Maszyna potrafi wyczuwać oddech dziecka i zsynchronizować się z nim, a w czasie głębokiego snu, gdy dziecko nie oddycha wystarczająco efektywnie sama reguluje oddech podając powietrze.

Aby umożliwić odpoczynek mięśniom oddechowym w czasie snu, najczęściej używa się następujących ustawień:
- pozytywne ciśnienie wdechowe (IPAP) 14 – 20 cm H
2O,
- pozytywne ciśnienie wydechowe (EPAP) 3 – 6 cm H
2O,
- częstość oddechów 14 – 30 oddechów na minutę, w zależności od wieku oraz od przerw między oddechami,
- czas trwania wdechu 0.5 – 1.5 sekund, w zależności od wieku i częstości oddechów.

Stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych (CPAP) to inny typ ustawień, który utrzymuje stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych, jednak ten typ wspomagania oddechu może nie zapewniać właściwego odpoczynku dla mięśni oddechowych. CPAP nie jest polecany dla pacjentów z RZM.

  • Wentylacja mechaniczna- respirator - ma więcej opcji i ustawień niż BiPAP i pozwala na lepszą kontrolę oddechu. Ciśnienie podawane jest przez maskę nosową i nosowo – ustną lub rurkę tracheostomijną. Ten typ wspomagania oddechu może być stosowany zarówno w czasie snu, jak i w czasie czuwania, gdy dziecko nie śpi. Na rynku dostępnych jest wiele różnego typu respiratorów w tym takie, które mogą być noszone na ramionach lub umiejscawiane na wózku inwalidzkim. Dostępne są również przenośne respiratory na baterie.

  • Wentylator z negatywnym ciśnieniem (NPV) ten rodzaj urządzenia to duża komora otaczająca klatkę piersiową podobnie jak historyczny aparat „żelazne płuco” używany wiele lat temu. Komora połączona jest z aparatem wytwarzającym próżnię, która wyciąga powietrze z kamizelki. Kiedy powietrze przepływa na zewnątrz, w komorze powstaje ujemne ciśnienie, co pomaga rozszerzyć klatkę piersiową i wykonać głębszy wdech. W aparacie można ustawić wielkość generowanego ujemnego ciśnienia oraz częstość oddechów. Przykładem takiego urządzenia jest aparat Porta-Lung.

Niektóre dzieci kontynuują terapię z wentylatorem negatywnego ciśnienia, ale w dzisiejszych czasach jest ona coraz rzadziej zalecana przez lekarzy, gdyż dostępne są nowsze technologie wspomagania oddechu takie jak aparat BiPAP i respirator.

  • Kamizelka Sipper – urządzenie pozwala dziecku lub dorosłemu wziąć głęboki oddech siedząc na wózku inwalidzkim przez małą doustną rurkę, która umocowana jest jak mikrofon z przodu twarzy. Rurka jest połączona z wentylatorem, który podaje dmuch powietrza, co wystarcza do mówienia i oddychania w tym samym czasie.

  1. OPIEKA W CZASIE CHOROBY (INFEKCJA GÓRNYCH DRÓG ODDECHOWYCH)

Ocena zalegania i ewakuacja wydzieliny

Podczas przeziębienia dzieci z rdzeniowym zanikiem mięśni mogą mieć problemy z oczyszczeniem płuc z wydzieliny. Aby zminimalizować ten problem należy wykonywać serię zabiegów składających się z 4 kroków, co 4 godziny lub częściej, jeśli zachodzi tak potrzeba:

  • Mobilizacja wydzieliny z dróg oddechowychprzez 10 -20 minut stosuj jedną z technik rozluźniających wydzielinę: oklepywanie klatki piersiowej ręką lub klepaczką (palm cups) lub oklepywanie mechaniczne; użyj kamizelkę VEST (oscylacja klatki piersiowej z dużą częstotliwością), lubwentylację IPV (Intrapulmonary Percussive Ventilation).

  • Kaflator – asystor kaszlu – wykonaj po 4 serie 4-5 wdechów z użyciem kaflatora, aby usunąć rozluźnioną wydzielinę, a następnie odessij ssakiem wydzielinę z ust dziecka;

  • Drenaż ułożeniowy – drenaż powinien trwać 15-30 minut, dziecko powinno leżeć na klinie (stożkowa poduszka) tak, aby pośladki znajdowały się wyżej niż głowa dziecka;

  • Kaflator – asystor kaszlu- ponownie wykonaj po 4 serie 4-5 wdechów z użyciem kaflatora, aby usunąć rozluźnioną wydzielinę, a następnie odessij ją ssakiem z ust dziecka;

Kaflator(asystor kaszlu) jest bardzo ważnym urządzeniem, którego stosowanie nigdy nie jest za częste!! Należy używać go za każdym razem, gdy oddech dziecka jest charczący, bądź, gdy występuje problem z odkaszlnięciem wydzieliny. Jeśli dziecko ma problemy z odkaszlnięciem wydzieliny znajdującej się na tylnej ścianie gardła można odessać ją ssakiem.

Wsparcie oddechu

Przeziębienie osłabia dzieci chore na RZM. Jeżeli dziecko już korzysta z aparatu BiPAP lub innego urządzenia wspomagającego oddychanie, to w czasie infekcji należy stosować BiPAP w czasie całego snu, również w czasie drzemek w ciągu dnia. Wspomaganie oddechu może być konieczne również, gdy dziecko nie śpi.

Należy stosować także pulsoksymetr, tak jak opisano to w kolejnym paragrafie, by wiedzieć, kiedy dziecko wymaga BiPAPu.

Pulsoksymetr i saturacja

Pulsoksymetru należy używać, gdy dziecko nie ma infekcji, by sprawdzić poziom wysycenia krwi tlenem (saturację) i ustalić, jakie są wartości podstawowe u dziecka. Z pulsoksymetru należy korzystać częściej, jeśli występują problemy z oddychaniem oraz w przypadku choroby. Nie zawsze tylko patrząc na dziecko jesteśmy w stanie rozpoznać problemy oddechowe, natomiast używając pulsoksymetr będzie wiadomo kiedy dziecko ma problemy z oddychaniem, kiedy wymaga wspomagania kaszlu.

Mierząc saturację wiemy ile tlenu jest związanego z hemoglobiną we krwi. Dzieci z RZM wymagają dodatkowego wspomagania oddechu, gdy ich saturacja spada poniżej bezpiecznych wartości.

Tabela 1 Ogólne wskazówki dotyczące poziomu saturacji tlenu.

Jeżeli…

Wówczas…

Gdy saturacja hemoglobiny tlenem jest niższa niż 94% ...

Użyj kaflatora, aby oczyścić drogi oddechowe oraz monitoruj pulsoksy-metrem poziom tlenu we krwi

Gdy saturacja hemoglobiny tlenem jest niższa od wartości 92%, a użycie kaflatora nie powoduje wzrostu saturacji…

Podłącz aparat BiPAP lub inne urządzenie wspomagającego oddech i zastosuj terapię oczyszczającą drogi oddechowe, a następnie skontaktuj się z lekarzem

Jeżeli nie jesteś w stanie utrzymać saturacji powyżej 90% za pomocą aparatu BiPAP dostarczającego powietrze…

Zadzwoń po karetkę pogotowia, ponieważ dziecko może wymagać bardziej intensywnej opieki w szpitalu.

Odwodnienie

Jeżeli dziecko wymiotuje, ma biegunkę lub słaby apetyt oraz nie przyjmuje płynów, może dojść do odwodnienia organizmu. W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, gdyż odwodnienie jest bardzo niebezpieczne dla dzieci z RZM.

Zapobieganie infekcjom, w tym RSV

Istnieje kilka istotnych sposobów, dzięki którym można zmniejszyć ryzyko narażenia dziecka na przeziębienie, na zakażenie wirusem RSV oraz innymi wirusami atakującymi układ oddechy. Jest to szczególnie ważne w pierwszych miesiącach życia dziecka. Pamiętaj:

    • wszystkie osoby kontaktujące się z dzieckiem powinny wcześniej umyć ręce

    • dziecko powinno być izolowane od wszystkich osób, które są przeziębione, chorują na grypę lub mają katar,

    • dziecko nie powinno przebywać w zatłoczonych miejscach takich jak hiper- lub supermarkety, galerie handlowe,

    • dziecko musi być chronione przed narażeniem na działanie dymu tytoniowego, który zwiększa podatność na zakażenia wirusowe o cięższym przebiegu

    • w okresach infekcyjnych należy izolować dziecko od grup dzieci, szczególnie w ośrodkach dziennego pobytu, przychodniach

    • dziecko i rodzeństwo powinni zostać zaszczepieni przeciwko grypie.

  1. OPIEKA OKOŁOOPERACYJNA

Osoby chore na rdzeniowy zanik mięśni są bardzo podatne na pewne powikłania pooperacyjne takie jak infekcje układu oddechowego, czy zaburzenia oddechu. W przypadku wystąpienia takich powikłań może wystąpić konieczność intubacji i podłączenia dziecka na pewien czas do respiratora, a czasem konieczna jest tracheotomia. Jak wyjaśniano wcześniej tracheotomia to chirurgiczne wytworzenie małego otworu na szyi, przez który wprowadzana jest rurka tracheostomijna. Rurka ta omija usta oraz gardło i jest bezpośrednio wprowadzona do tchawicy. Najlepszym sposobem zminimalizowania ryzyka wystąpienia powikłań jest ocena wydolności oddechowej przed i po zabiegu, operacji oraz zachowanie wszelkich środków ostrożności.

Ocena poprzedzająca zabieg chirurgiczny powinna obejmować:

- przeprowadzenie przez pulmonologa badania fizykalnego

- ocenę wydolności oddechowej oraz efektywności kaszlu,

- ocenę odruchu i skuteczności połykania, jeśli są wskazania

- rentgen klatki piersiowej,

- ocenę snu, jeśli jest taka potrzeba.

Opieka pooperacyjna zależy od stanu przed operacją, jak i od rodzaju zabiegu chirurgicznego. Jeżeli po operacji w czasie oddychania lub kaszlu występują dolegliwości bólowe, to należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Istnieje wówczas pilna potrzeba włączenia leczenia przeciwbólowego, ponieważ dolegliwości bólowe powodują płytki oddech oraz nieefektywny kaszl, a to może doprowadzić do zapalenia płuc.

U chorego, u którego po operacji występują ciężkie zaburzenia oddechu (w tym bezdechy senne), problemy ze skutecznością kaszlu i znaczne osłabienie mięśniowe, może wystąpić konieczność opieki na oddziale intensywnej terapii medycznej.

 Komentarze
Brak komentarzy.
 Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
 Jednym kliknięciem podzielisz się linkiem ze znajomymi...

Share |



 Baner
Proszę pobierz mój baner i umieść go na swoim blogu,
stronie internetowej
czy w innej dostępnej przestrzeni wirtualnej.
Im większa widoczność, tym zwiększasz moją szansę na pomoc.
Aby zamieścić go na swojej stronie wystarczy skopiować, poniższy kod HTML:
     
  

Copyright © 2010 Maciej Reisch - POMOC dla dzieci - pomagamy.dbv.pl  

Powered by v6.01.6 © 2003-2005
Shunt by:
87541 Unikalnych wizyt

Załóż : Własne Darmowe Forum | Własną Stronę Internetową | Zgłoś nadużycie